Saturday, November 28, 2009




Sabi ko po ng magsimula ang taong ito, it will be a year of breakthroughs at bago matapos ang taon, naging year of the break-up siya!

Ilan po sa aking mga kaibigan ay nagkaroon ng break-up sa taong ito! Ilan po sa kanila ay wedding bells na lang ang hinihintay ngunit nagbago ang ihip ng hangin!

Ilan din sa aking mga kaibigang lalaki ay hindi pumasa sa knailang mga nililigawan at ilan sa mga kaibigan kong babae ay nasakatan ng mga mapanlinlang na galaw ng mga gusto nilang mga lalaki.

Hindi ko na po sasabihin kung sino ang mga ito pero lahat po sila ay nasaktan. Kaya next time, tandaan niyo, “NEVER ASSUME UNLESS IT IS STATED!”

Speaking of nasaktan! Nasaktan din po ako para sa mga kaibigan ko at di lamang iyon… Ako ay nakaranas rin po ng sakit sa mga nangyari sa aking buhay.

————————————-

Naalala ko noong nakaraang buwan sabi ko sa isang plurk message ko na I AM REFUSING TO FALL IN LOVE… Hindi lamang po iyon sa girlfriend-boyfriend kind of love kundi sa nangyari sa paligid ko…

Dapat po ay patungo na ako sa isa sa mga pangarap ko na maging ngunit may mga pangyayaring naganap na naging daan upang ako maging un-employed na naman!

Dumating ang literal na mga bagyo sa bansa at mga bagyo sa aking buhay lalo na sa pinaka-pinahahawakan kong PAMILYA!

Sobrang mahal ko po ang FAMILY namin and for 26 years, na-so-solve namin ang mga problema namin internally until September came!

I was really broken ng ma-confirm na may iba ng pamilya ang tatay ko(ngayon taon lang namin na-open ang problema kasi di na namin na kami na lang kasi may involve ng mga tao). September 2 ko na-confirm just for days before September 6. According to my birth certificate yun ang marriage date ng mga magulang ko, 1st time ko sana sila mababati ng Happy Anniversary pero isang dagok ang dumating!

Kasunod pa nito ang operasyon ng aking nanay sa Saudi na medyo kritikal!

Masakit! Broken kaming lahat sa pamilya at nakita ang buong istorya! Sobrang sakit na para bang ayaw ko na magmahal muli!

Gusto ko magalit ng lubos at di ko matanggap na nakalista na kami sa broken family list pero ang nakikita ko ay ang masasayang memory ng aming pamilya…

Feeling ko ng mga panahon na iyon, wala na akong mamahaling tao, kahit crush walang pumapasok sa isip ko… Nasaktan ako dahil sa pamilya ko, nasaktan ang mga kaibigan ko, naskatan ang buong angkan, hahayaan ko bang may masaktan pang muli?

Pero dahil ang ating DIYOS ay DIYOS ng pagmamahal at pagpapatawad. Sinimulan ko ulit magpatawad, magmahal, maghanap ng mga inspirasyon at mag-MOVE ON! Tinulungan din ako nga Small Group Leader ko at mga kaibigan ko upang muling makaahon!

Ilang luha ang aking iniiyak sa Panginoon at ilang pagluhod sa lupa ang aking ginawa upang magkaroon muli ng pagmamahal sa aking puso. At ang Panginoon ay sadyang may awa at di Niya ako pinabayaan.

Gusto ko pasalamatan sina Kuya Gerard, Melay, Jesse, Nathz, Sally, Charlie, Juancho, Jeoffrey, Jomark, Darryl, Ate Cathy at sa mga hindi ko nabanggit na tumulong sa akin… Pasensiya na pero maraming-maraming salamat talaga sa inyong lahat!

Nagsimula akong mag-MOVE ON, I entrusted everything to my GOD, I persevere and never gave up and my GOD started to control our lives once again!

Kanina, tinawagan ako ng Mommy ko (kaka-birthday lang niya nung isang araw), nag-start na rin siya mag-move on at ang mga kapamilya namin na dating galit na galit sa kanya ay nakita ang tunay na pangyayari at nagsisimula ng maki-pag-ayos sa kanya…

Tulad ng story ni Job sa Biblya, nang nawala ang kanyang pamilya, mas naging fruitful pa ang naging kapalit. Alam ko may mas magandang plano ang Diyos sa pamilya namin!

Hindi pa Siya tapos sa aming pamilya! Ako ay umaasa pa rin na pagdating ng panahon, maaayos din ang lahat! Isang leverage lamang ito sa buhay ni BHK na mahirap tapakan sapagkat may sira na di pa naayos pero darating ang panahon na mararating rin ang top of the ladder!

Nagyon ay natuto akong magmahal muli! Bumalik ako sa first love ko – si GOD! Ang aking BESTFRIEND, aking LORD at aking FATHER!

Natuto ulit ako magkaroon ng inspirasyon sa buhay at lumawak pa ang vision ko para sa mga tao sa paligid ko kabilang ang aking mga kaibigan pati na ang bansang Pilipinas! Truly, GOD is in control of everything! =)

WE ARE NOW MOVING ON! =)

Philippians 3:12-14 (NIV)

12Not that I have already obtained all this, or have already been made perfect, but I press on to take hold of that for which Christ Jesus took hold of me. 13Brothers, I do not consider myself yet to have taken hold of it. But one thing I do: Forgetting what is behind and straining toward what is ahead, 14I press on toward the goal to win the prize for which God has called me heavenward in Christ Jesus.

Friday, November 27, 2009

VICTORY BAGUIO’S GOT TALENT!



VICTORY BAGUIO’S GOT TALENT!

GRAND FINALS
DECEMBER 10, 2009
6:00 PM, VICTORY CENTER
————————————————————————————————————————————–
MECHANICS:

1. Open to all Small Group Leaders and Ministry Volunteers.
2. Form a Team (minimum of 5 members, max of 15)
3. Prepare a presentation that will depict the theme, “Honor God. Make Disciples.”
4. Prepare a 3-5 minute presentation. Please do not exceed.



* Submission of Entries will start on Nov. 30-Dec. 7, 2009. Secure your entry form at Victory Center.

* Audition/Elimination will be on Dec. 8, 2009 at 6PM onwards.
—————————————————————————————————————————————


For more information…
Contact:
Libert 0917-904-1224
Sally 0919-501-7968

THE GOVERNMENT OF…

THE GOVERNMENT OF…
By Libert Ong (Brave Heart Kid)
November 28, 2009


Most of us are still grieving for the lost souls of our brothers and sisters in Maguindanao who suffered a brutal assault from the arms of the “unknown” killers who massacred them without any inhibitions!

Many of us condemned the brutal crime and we all wanted justice for this people but sad to say, it looks like we will wait again for so long before the case would come to an end. It might be a long process once again but I am not losing hope!

People might see the negative things right now and the lack of faith in the judiciary system here in the Philippines but I see otherwise! I am seeing a vision of the Filipino being united once again, having faith with each other and more importantly, accepting the fact that we are weak when we don’t have GOD in our lives.

I know and I believe that someday there would be a change in the government system; corruption would go down to zero and officials will unite for a common goal. I also see that someday, our economy will go up and we will be the Tiger of Asia once again. We will really be the head and not the tail.

The Bible clearly stated in Isaiah 9:6-7 (NIV)
6 For to us a child is born,
to us a son is given,
and the government will be on his shoulders.
And he will be called
Wonderful Counselor, Mighty God,
Everlasting Father, Prince of Peace.

7 Of the increase of his government and peace
there will be no end.
He will reign on David’s throne
and over his kingdom,
establishing and upholding it
with justice and righteousness
from that time on and forever.
The zeal of the LORD Almighty
will accomplish this.


If everything will be under JESUS’ shoulders including the government, there would be peace, righteousness and blessings that will flow in our beloved nation!

A blessed Christmas to everyone!

Thursday, November 26, 2009

BHKJOURNAL_09-0039: ANG MAMATAY NG DAHIL SA'YO...


ANG MAMATAY NG DAHIL SA'YO (November 26, 2009)
By: Libert Ong (Brave Heart Kid)

Mahal ko ang bansang Pilipinas! Ikaw mahal mo rin ba ang bayan mo?

Noong mga nakalipas na buwan, sunud-sunod na Baguio ang dumating sa ating bayang sinilangan na tila ba katapusan na ng ating pamumuhay dito sa mundo.

At pati ang ating likas na yaman ay unti-unting nasisira dahil sa mala-delubyong pagsubok na ating dinaranas o dinanas.

Ilang araw lamang ang nakaklipas magpasahanggang ngayon, maraming mga kababyan natin ang binawian na ng buhay dahil sa karahasan na naganap sa Maguindanao na pinaniniwalaang may kaugnayan sa politika.

Sa kasalukuyan, patuloy ang pagtaas ng petrolyo, pangaunahing bilihin at malamang ay maging hudyat din ng pagtaas ng pamasahe.

Ang ating gobyerno naman ay patuloy pa rin sa pangunguna pagdating sa korupsyon.

Ang ating mga kababyan ay na-aagrabyado pa rin sa ibang mga bansa.
At ang mga nakatira sa Pilipinas ay patuloy na naghihikahos sa buhay.

May pag-asa pa nga ba ang ating bayan upang makaahon muli?

Ako po ay naniniwala na sa kakayahan nating mga Pinoy na magkaisa at masgsimula ng pagbabago para sa ating Inang Bayan.

Ako po ay nagdarasal na muling umunlad ang ekonomiya ng ating bansa.

Alam ko at may pananampalataya ako na sasagutin ng Maykapal ang ating dalangin. Ngunit hindi nagtatapos doon ang lahat, kailangan din natin reumesponde sa Kanyang pagtawag na pangalagaan ang bansa na ipinagkaloob Niya sa atin.

Marahil, ako ay parte ng isang movement ngayon na nagsusulong sa kandidatura ng isang presidentiable pero ang aking adhikaning ibabahagi sa inyo ay isang personal na pananaw.

--------------

MARIIN ko pong KINOKONDENA ang pag-massacare sa mga kababayan kong nasa Maguindanao!

Parte din po ako ng mga mamamahayag na may kalayaang makapagsabi ng saloobin. Alam ko po na may mga napaulat na kapatid naming mga mamamahayag ang namatay sa brutal na pamamaraan.

HINDI po MAKATARUNGAN ang ginawa niyong pamamaslang sa ating mga kababayan na ang iba ay wala naman kinalaman sa mga pansarili niyong interes!

Tulad nga po ng napag-usapan namin ng aking kaibigan, nakakainis na po ang nangyayari sa ating bansa! Kailangan na ng pagbabago sa lipunang ito!

Hindi po kami titigil sa aming laban para sa aming mga kababayan.

Maybe I am risking my life in writing this post but as Ninoy said, "The Filipinos are worth dying for." My mother (who's celebrating her birthday today) might not allow me to write this one but I have to do something for my country and countrymen!

Tama na po ang korupsyon! Tama na ang pagiging ganid sa kapangyarihan at sa kayamanan. Ibalik natin ang tunay na demokrasya sa Pilipnas! At bilang simula, tayong magkakabayan ang magkaisa muna dahil hindi kayang mag-isa ng lider ng ating bansa na paunlarin ang bayan kung di natin siya tutulungan!

Bilang isang mamamayan, sisimulan ko ang ilang mga simpleng hakbang para sa pagbabago ng bayan:
* Mag-se-seggregate ako ng basura...
* Tatawid ako sa pedestrian lane...
* Pipila ako ng tama...
* Magbabayad ako ng tamang buwis...
* Bibigyan ko ng VISION ang mga kabataan na may pag-asa pa sa ating bayan...

Maaring simple lamang po ang mga hakbang na ito ngunit alam ko marami ang hindi sumusunod sa mga alituntuning ito. Masakit pa, ilan sa kanila ay lider ng bansa, mga pastor o mga pari, mga leader ng organization at mga nagpapatupad ng batas. Sila pa ang unang mga pasaway, paano tayo magiging maunlad kung ganyan?

Minsan sa aking buhay ay naging guilty din ako sa mga bagay na ito! Inaamin ko nagkamali din ako.

At dahil gusto ko makita ang pagbabago, sisimulan ko ito sa sa sarili ko. Kakalimutan ko na po ang mga pagkakamaling iyon at susuungin ko ang magandang kinabukasan na parating para sa ating bayan. Makikita ko ang pagbabago at gagawa ako ng paraan para dito sa tulong ng sa ati'y Lumikha.

Matagal ko na pong hinahangad na makapag-lingkod sa ating bayan at mag-iwan ng marka sa buhay ng lahat ng sektor ng bayan. Ngayon ay nabigyan ako ng pagkakataon na impluwensiyahan ang media at politika. Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya para sa bansang Pilipinas at para sa aking mga kababayan.

Hanggang kamatayan ay maglilingkod ako sa Lupang Hinirang dito sa Asya sa kahit na anong pamamaraan!

So help me GOD!

Thursday, January 29, 2009

BHKJOURNAL_09-0008: I AM... ONE LIFE TO LIVE!

I AM... ONE LIFE TO LIVE!
By: Libert Ong
January 29, 2009
9:36pm-9:44pm

I am a child...
Will I play until I fell asleep?
Or will I pray to God until I felt comfort at my parents arms?

I am one of the university student...
Will I pursue the highest award?
Or will I play dota at its best?

I am a businessman...
Will I pursue the world's riches?
Or will I pursue training others to become better than me?

I am a basketball player...
Will I bring my MVP game?
Or just get my maximum salary and rest all season long?

I have so many questions...
Will I ponder over those?
Or will I just live life to the fullest?

I am a person...
Nothing to lose...
But I have everything in this world...

Tonight,
I have decided...

I will make every moment count...
Because...

I only have ONE LIFE TO LIVE!

Sunday, January 18, 2009

BHKJOURNAL_09-0007: MY SECRET IN COOKING ADOBONG SITAW...

Yesterday (Jan. 17, 09), I cooked adobong sitaw and a bonus of repolyong may itlog (thanks to Jhen for the repolyo recipe that I just copied)...

The cooking thing was a promise to two of my friends so yesterday was the most opprtune time to do so... I haven't cook for 10 months already and I do not know if I still know how to do the sitaw thing...

While prepariing the ingredients, there was some nervousness that I have felt because I really don't know what will be the result. As I continue preparing, I just thought of those people I am cooking for and the other purpose of letting Reynold Josol to appreciate vegetables...

During the cooking period, I just enjoyed preparing and being a basketball player I was so intense preparing two dish in one time like playing the last two minutes of a close ball game...

Today, we also ate some of the leftovers of yesterday's sitaw... I received good comments about the dish that I've cooked. Personally, I beleive, it was the best adobong sitaw I've ever made. I just want to improve in every aspect, even in cooking (which is not really my forte)...

The secret of that adobong sitaw is not the pepper, not the vinegar, not the soy, not the sitaw, not the onion and garlics, not even the mama sita's oyster sauce that I've added...

The real secret:
I do it for the people...

There's nothing special on the sitaw but the PEOPLE who tasted the food are SPECIAL...

Thursday, January 15, 2009

BHKJOURNAL_09-0006: SEVEN DAYS OF PRAYER & FASTING ENDS IN JOYFUL CELEBRATION...



Baguio City - 132 people attended the last Prayer Meeting of the Seven Days of Prayer and Fasting this year. It was the highest attendance reached by Victory Baguio church throughout the seven days of seeking God.

The event ended in a joyful celebration. Pastor Sol and his wife Luchie led the congregation in a night of worship as the whole church brought back all the praises, glory and thanksgiving to God not just by sustaining them int he seven day fast but for His faithfulness over their lives.

Pastor Lino shared Psalm 150:6 that says, "Let everyone that has breath praise the Lord. Praise the Lord!" It added another noise because everyone had a revelation that just one simple breathe is already a blessing that can lead to give praise to the Lord.

Tears were shed when Pastor Julius asked the congregation to pray for the nation of Philippines and he even implanted to the congregation a vision for our nation. All people were on fire in praying and giving their petition to God for their beloved country.

The prayer doesn't end there. Everyone prayed for missionaries too. Those who have a heart to go to the nations of the world felt another stirring inside them. New visions and revelations were revealed that time.

After all the prayers, the supposed to be one hour meet ended in a really joyful celebration. The meet extended for 30 minutes to enjoy the presence of God and to celebrate God's goodness over their lives.

There were jumping, shouting, singing, instruments ministering and everybody's just enjoying giving praises and thanksgiving to God.

Truly, God is good - all the time! =)